De kleine reliekdrager

Een geknielde jongen buigt het hoofd en ondersteunt met zijn handen een reliek dat op zijn linkerschouder rust. De Gentse beeldhouwer George Minne herhaalde het thema van de geïsoleerde, opgroeiende knaap die zich afsluit van zijn omgeving meer dan eens. Het sterk lineaire karakter en de opbouw met strakke vlakken, hoekige lijnen en herhalende bewegingen die parallel lopen, zijn bepalend in dit werk.
Minne heeft het motief van het personage dat een last op zijn schouder draagt niet zelf uitgevonden. De Franse beeldhouwer Auguste Rodin werkte het eerder al eens uit. Wel nieuw is de manier waarop hij het motief uitvoerde. Vanuit de pessimistische sfeer die er heerste aan het einde van de 19de eeuw creëerde hij het type van de gesloten, in zichzelf gekeerde figuur als een uiting van zijn eigen onrust en angst. Later zien we hetzelfde type van de kwetsbare, onvolgroeide jongen terug in het werk van andere kunstenaars.

Hoogtepunt

In 1898 creëerde Minne een hoogtepunt in de symbolistische beeldhouwkunst. In De fontein der geknielden herhaalde hij het motief van de onzekere, zichzelf beschermende jongen tot vijf keer toe op identiek dezelfde wijze. Dichter Emile Verhaeren verwoordde zijn oeuvre als volgt: “Minne incarneerde gevoelens van onzekerheid en angst in droomfiguren. In de primitieve wezen of figuren die ergens, buiten onze werkelijkheid, geboren worden.”

Terug naar het overzicht