Cristina Iglesias
Centraal op het museumplein trekt de
Diepe fontein van de Spaanse beeldhouwster
Cristina Iglesias de aandacht van groot en klein. In een cyclus van ongeveer 64
minuten loopt de fontein, die er geen is, helemaal vol en opnieuw leeg. Ze staat voor tijd en
getijden, komen en gaan, geven en nemen, maar ook voor rust. Dat is immers de reden waarom heel wat
passanten er steevast even halt houden. Bij het langzaam weg- en terugvloeien van het water kom je
tot rust.
Met de heraanleg van het museumplein wilde het architectenduo
Robberecht en Daem buiten het museum een voorsmaakje geven van wat er binnenin,
voorbij de hoge drempel van de museumtrappen, aan kunstschatten te bewonderen valt. Beelden van de
Antwerpse
Josué Dupon en enkele koppen van de Franse beeldhouwer
Auguste Rodin kregen een prominente plek op het plein. De kronkelende zitbank
rechts van het museum is van de hand van modeontwerpster
Ann Demeulemeester. De bank benadrukt de plek van ontmoeting die het plein is.
Uiterst links spreekt de plaquette van de V-bommen uit WOII het collectieve geheugen van de
Antwerpenaar aan.
Onthullende reflectie
Helemaal leeg onthult de fontein een bodem die bestaat uit een afgietsel van eucalyptusbladeren. Eenmaal volgelopen reflecteert ze de imposante gevel van het KMSKA. Net als de huizen, de bomen, de trams, de wagens en al wie haar passeert.
