René Magritte
Lessines 1898 - Schaarbeek 1967
(1956)
olieverf op doek
115 x 88 cm
Inventarisnummer 2843
Een maansikkel staat niet aan de hemel maar voor een boomkruin. Naast de bol, de pijp, de fluit,
het water en de wolken is de sikkel een terugkerend thema in het oeuvre van
René Magritte. De Belgische surrealist gaf deze objecten steevast eenvoudig weer.
Het was de manier waarop hij ze combineerde die ons ook vandaag nog frappeert. Deze Zestien
september is tegelijk alledaags en onmogelijk en net daarom zo verbazend.
René Magritte volgde een klassieke kunstopleiding aan de Academie van Brussel, maar was niet
meteen een natuurtalent. Pas toen hij zich liet onderdompelen in de surrealistische beweging van
Parijs, schitterde hij voor het eerst. Magritte werd een meester in het schilderen van raadsels.
Hij confronteerde zijn toeschouwers met kunst die de realiteit verstoort. Een mooi idee is de basis
van beelden die onze geesten wakker schudden. Op 20 november 1938 opende René Magritte zijn lezing
'La ligne de vie' of 'De levenslijn' in het KMSKA met de vraag "Wie zijn wij?". Die vraag staat ook
in Zestien september centraal.
Vriendendienst
Magritte hield ervan zijn vrienden vragen te stellen over zijn werk en spoorde hen aan om titels de bedenken bij zijn schilderijen. Die waren niet bedoeld om zijn werk te verklaren, maar om het mysterie te vergroten. Het was Magrittes goede vriend, de surrealistische dichter Louis Scutenaire, die dit werk Zestien september doopte.
