Rik Wouters
Mechelen 1882 - Amsterdam 1916
(1915)
olieverf op doek
102 x 85 cm
Inventarisnummer 3297
Rik Wouters zit in een groenblauwe pyjama voor een geruit deken. Een rood gordijn siert de achtergrond. Een ooglap verbergt zijn gehavende rechteroog. Wouters schilderde dit zelfportret kort na een operatie tegen de kanker in de bovenkaak. De rode en roze nuances en de witte ondergrond waarop de verf dun is uitgesmeerd springen meteen in het oog. Opvallend is het hoofd dat Wouters, in tegenstelling tot de rest van het werk, met verschillende kleurvlakken samenstelde. Terwijl de impressionisten enkel licht en kleur wilden tonen door met kleine toetsen te schilderen waardoor duidelijke vormen uit hun schilderijen verdwenen, probeerde Wouters,net als Paul Cézanne voor hem, de vormen opnieuw duidelijk te maken .
Levendig werk, vroege dood
Vanaf 1912 kreeg Wouters voor het eerst knagende hoofdpijnen en steken in het aangezicht, de voorbode van kaakbeenkanker. Toen hij tijdens de WOI zijn vaderland verdedigde, werd hij als krijgsgevangene geïnterneerd. Hij deserteerde en kwam in kamp in Zeist, in Nederland, terecht. Hij bleef geloven in het leven en begon opnieuw te werken. Eenmaal vrijgelaten, betrok hij in 1915 een atelier in Amsterdam waar hij nog een reeks kleurige aquarellen maakte. Drie kort na elkaar uitgevoerde operaties die zonder resultaat bleven, verdreven zijn laatste levenskracht. In 1916 werd zijn ziekte hem fataal. Wouters werd 33 jaar oud.
