Deze website draagt het AnySurferlabel, een Belgisch kwaliteitslabel voor toegankelijke websites.

Meer informatie vindt u op www.anysurfer.be.

Tekstversie filmpje

print

Nico Van Hout over de sluiting van het museum

[De reportage start met Dr. Nico Van Hout, conservator van het KMSKA. Hij praat terwijl hij door de museumzalen wandelt. Ondertussen kijkt hij naar de schilderijen die tegen de zaalwanden staan. De camera toont de kunstwerken.]

Dr. Nico Van Hout:

“In deze zaal zien we dus allerlei schilderijen tegen de muur staan die, in afwachting van hun transport naar Lier en naar andere musea, nog in kisten zijn ingepakt. En ja, het verdriet mij een beetje om al die schilderijen zo van de muur of van de wand te zien staan. Het is toch voor ettelijke jaren dat het museum gesloten zal zijn.”

[Er klinkt muziek. De camera wandelt als het ware door de verschillende museumzalen. Sinds de sluiting van het museum worden ze gebruikt als extra depotruimte om de kunstwerken te stockeren voor ze getransporteerd worden naar andere locaties. Er staan heel wat schilderijen, al dan niet in kisten, tegen de wanden en op de grond. De titel van het filmpje komt in beeld: “Nico Van Hout over de sluiting van het museum - Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen”. Het interview met Van Hout gaat verder. Hij wijst naar de schilderijen waarover hij spreekt. De camera zoomt erop in. In de loop van het gesprek wordt het beeld opgesplitst. Rechts spreekt Van Hout, links worden enkele schilderijen getoond.]

Dr. Nico Van Hout:

“Er staan bijvoorbeeld schilderijen in die andere zaal die in Lier een belangrijke rol zullen spelen. Bijvoorbeeld van Pieter Bruegel de Jonge, de Aanbidding der koningen. In Lier zullen we een heel aanbod hebben van kunst rondom Pieter Bruegel de Jonge en de invloed die Bruegel heeft op de kunst in Vlaanderen in de 18de, 19de en zelfs tot in de 20ste eeuw. We gaan ook een aantal internationale tentoonstellingen doen. Er zijn tentoonstellingen gepland in Amerika, er zijn ook een aantal bruiklenen gegeven aan musea in Nederland en ook aan andere musea in België. Dus, men kan wel werken bekijken. Maar onherroepelijk zal een groot deel niet te zien zijn. Ook dat is een beetje spijtig voor een conservator die graag de werken aan de wand ziet hangen. Dat spreekt voor zich.”

[De camera zoomt in op de barcodes die aan de schilderijen hangen. Ondertussen gaat het interview met Van Hout verder.]

Dr. Nico Van Hout:

“De barcodes die je hier ziet, dat zijn eigenlijk identificatiemethodes om het transport van de hele collectie makkelijk te doen verlopen. Je moet weten dat er toch wel ettelijke duizenden kunstwerken in het museum zijn en dat als je die allemaal met titel of naam moet benoemen, dat niet voor alle medewerkers even handig is. Als je dit gewoon in kan scannen om het vervolgens op transport te zetten is dat veel duidelijker. Men weet wat er in en buiten het museum komt.”

[De camera toont een reeks werken die in de museumzalen gestockeerd staan. Ondertussen gaat het interview verder in een andere zaal waar o.a. werken op paneel staan. Van Hout praat verder en wandelt naar de panelen toe om aan te tonen hoe de parketten aan de achterkant werken. Nadien wandelt hij naar een soort tafel om uit te leggen hoe het deblokkeringsysteem werkt.]

Dr. Nico Van Hout:

“Het museum heeft heel wat schilderijen op paneel. Niet al die panelen zijn in goede toestand. Dat betekent dat als je ze uit het museum haalt er dan andere klimaatsomgevingen zijn, dat er ook schommelingen optreden. Het is ook zo dat panelen al in de 19de eeuw vaak van een parket zijn voorzien. Daar zie je hier heel mooie voorbeelden van. Dat zijn latten die aan de achterkant van panelen zijn gekleefd om de panelen recht of vlak te houden. Maar eigenlijk waren dat slechte ingrepen omdat ze de werking van het hout belemmeren en ervoor zorgen dat de panelen wel eens barsten. Je begrijpt dan ook het belang van het deblokkeren van die latten zodanig dat de panelen terug kunnen bewegen, zoals het hoort, alvorens men ze verhuisd. Daarom hebben we bijvoorbeeld zo’n systeem om panelen te deblokkeren of om panelen die gebarsten zijn terug te lijmen en terug aan elkaar te zetten. Daarvoor gebruikt men dit soort tafels.”

[Van Hout wandelt naar de Rubenszaal van het museum waar twee mannen net een schilderij in een kist aan het verplaatsen zijn. Het interview gaat verder. Er worden beelden getoond van de luiken waar Van Hout over spreekt.]

Dr. Nico Van Hout:

“Tijdens de sluiting van het museum zullen heel veel van de grote altaarstukken van Rubens naar beneden gehaald worden door de luiken die je hier ziet. Je ziet in de vloer hier allemaal luiken. Die opent men en dan gaat men vervolgens de grote altaarstukken naar beneden laten zakken in een soort bunker. Hieronder zit een groot gewelf met hele dikke muren en daar kunnen we die grote altaarstukken tijdelijk onderbrengen zonder ze uit het museum te halen. Het museum zal dus verbouwd worden met een aantal grote schilderijen die hier onder of ingekapseld in hele dikke muren bewaard zullen worden.”

[De camera werpt een blik op de Rubenszaal en ook op de stelling die er staat om de werken van Rubens te bestuderen. Ondertussen praat Van Hout verder.]

Dr. Nico Van Hout:

“Het is ook zo dat tijdens de sluiting we geen onderzoek meer op die altaarstukken kunnen doen. De afgelopen jaren hebben we met het Rubensonderzoek hier met behulp van die stellingen schilderkunstige details van dichtbij kunnen bestuderen. We hebben daarover ook gepubliceerd. Op de website vind je daar allerlei informatie over. Maar ook dat onderzoek moeten we dit jaar afsluiten omwille van het feit dat het museum gesloten zal zijn. Dus we trachten nu nog af te ronden wat we nog van onderzoek kunnen doen over die grote altaarstukken. De kleinere werken kunnen we elders nog bekijken. Maar dit zal de komende jaren voor iedereen ontoegankelijk worden.”

[Twee medewerkers van het Rubensonderzoek nemen op de stelling een foto van het schilderij Doopsel van Christus van Peter Paul Rubens. Het logo Koninklijk Museum voor Schone Kunsten Antwerpen – Dicht maar dichtbij verschijnt en sluit de reportage af.]

share

Correspondentieadres

Lange Kievitstraat 111-113 bus 100, B-2018 Antwerpen

T +32 (0)3 224 95 50